Sade günlerin anları...

Zamanın kokusu...

Ara ara ziyaret ettiğim, kendimle oturduğum mekan...

Rahat rahat oturup, kendimi dinlediğim, sakinliğine geldiğim mekan...

Özlemişim çayını ve kendimi...

Çocuk dediğimiz tam da böyle birşey..

Çok duygulandım... Hayatımızın içinden, ta kendisinden. Bu çocuklar, nekadar insani!...

toplumca...

Çok severim böyle toplumsal etkinlikleri.. Birden, "bir" oluşumuzu. Hele birde tatlıların en güzeli oluşu. Bir süreliğine heryerde karşımıza çıkıverir..

Aşure